wanted boyfriend

mahirap palang paghilumin ang sugat na ikaw mismo ang gumawa no?… kahit anong gamot ang ilalapat mo walang ibang pwedeng makakatulong sayo kasi tanging sarili din lang ang pwedeng gumamot.

pero paano kung lugmok ka na?…

the hardest enemy of ourselves is our own expectations, you thought everything will be alright, everything is in your hands, then suddenly it all fades away…

ayokong gamitin ang word na lugmok dahil hindi pa naman sigoro ako lugmok na lugmok, hurt but i can endure it…masakit nga lang…. last wednesday i received a secondhand information, kasi walang direktang binigay sakin o kumausap man lang…. sabi start na daw sa enrollment ang friend ko…nagtataka ako bakit wala akong nareceived na txt or call…yon pala walang gustong magsalita mas pinili nila ang isa… we thought na pareho kaming tanggap tapos biglang nag-iba ang desisyon na isa na lang ang kukunin…syempre alam ko na ako ang second choice, anong laban ko sa isang board exam topnotcher… hindi ako galit, tanggap ko kung hanggang saan lang ako…

masama ang loob, OO….techinically matatawag na nag-apply ako kasi pumunta ako sa demo at interview, yon nga lang tinawagan ako na may schedule daw ako for interview and demo na wala man lang akong naipasang application letter o ano mang documents.. nag demo, sumabak sa interview tapos sinabihan na tanggap na kaming dalawa… pero may last mninute decision… di ako kasama…kaya ang nabuo kung pangarap na lilipat sa academe, biglang nawasak, isang bwelong pagbagsak.

sigoro kasalanan ko rin, pinaasa ko rin ang sarili ko, uulitin ko wala akong galit, masama lang ang loob… kaya kung tumanggap ng pagkatalo, kaya kung tumanggap ng masamang balita, kaya kung tanggapin kahit umiiyak ako….pero yong wala ka mang lang matanggap na wala ka na, yon ang masakit, di ba nila kayang sabihin nang diretsahan na di ka tanggap…ganun ka simple, di ko naman ipagsisiksikan ang sarili ko kung ayaw nila, kilala naman nila ako at alam na alam ko yon kasi bukambibig nilang ako ang pinakatransparent at pinakamadaling bashin ang isip sa batch ko… sigoro sa paningin mo ang babaw ko, na ang simple lang naman ng problema ko, normal lang ang di matanggap sa trabaho, pero iba ako….halos lahat ng bagay sineseryoso ko… wala naman sigorong masama kung ganun ako.

sa sama ng loob ko, Goodbye long hair, ang hanggang bewang na buhok ayon maiksi na, dati ayokong paiksian ang buhok ko kasi naisip ko nga na kapag nagturo na ako baka mas bata akong tingnan kaysa sa mga estudyante ko, kaso wala na… dati gustong-gusto kong magpalagay ng henna tattoo sa kamay ngayon tsaraaan!…nakabalandra na…ewan! ang gulo ng utak ko.

ngayon pinutol ko ang bakasyon, sigoro alam ng dyos na di ako matatanggap kaya di ko naipasa ang resignation letter ko bago ako umuwi…kaya eto, di ako nawalan ng trabaho…. pero sobrang gulo talaga ng utak ko, bigla ko ba namang sabihan sa harap ng pamilya na magreresign ako dito… ang alam nila bumalik ako para magpaalam formally, but honestly i really don’t know. pwedeng OO, pwedeng hindi…. isa lang ang alam ko ngayon, may isang linggo akong ibibigay para subukang mahalin ang trabaho ko ngayon, at kung hindi…GOODBYE WORK… tambay muna ako, sa totoo lang inabutan narin sigoro ako ng pagod, di ko talaga nasubukang magbakasyon ng matagalan, yong walang iniisip, ang matulog ng halos bente kwatro oras…hehe

Ok na sigoro ako ngayon, kung nagtataka ka bakit “wanted boyfriend” ang title ng posteng ito, well alam mo namang magulo akong kausap mas lalo ngayon dahil magulo ang utak ko… pero kung seseryosohin mo, sige email mo number mo ng maligawan kita… o ha! ako ang manliligaw basta ba kaya mong tumanggap ng suhol na piso…wala pa kasi akong ipon pambili ng boyfriend…. saka kung kaya mong magtiis sa magulong tulad ko….lol.

UPDATE: ayan courtesy of miss salbe may official application form na ako…. wahahaha

click here, tsaraaaaaan…….