musika ni tatay

tanda ko, lumaki akong kasama na yata ang musika sa lahat ng okasyon, musika sa saliw ng gitara ng tatay, tuwing naalala ko sya, ang larawang nakikita ko sa isip ko ay may hawak syang gitara.. kumakanta.

mahalagang bagay sa kanya ang gitara, yan ang dahilan bakit nagkalapit sila ni nanay, at sya mismo ang nagturo sa nanay ko na tumugtog nito, kaya sigoro lahat din kami ginustong matutong tumugtog.

dose anyos ako nung magkainteres akong mag-praktis, tanda ko pano ako pagtawanan ng mga kapatid ko pag kinakaskas ko na ang gitara ni tatay, pero si tatay madalas ang sinasabi,

“kantahan mo kasi para di ka mawala”, sabay hirit na nasa magkabilang baryo daw ang tono ng boses ko at ang tono ng gitara… pero ako walang pakialam..basta tutogtog ako.

pero madalas nagagamit talaga ang gitara ni tatay pag may birthday ang malapit na kaibigan at kamag-anak, kami yong sanay kumanta ng madaling araw para sa may b-day, Mañanita ang tawag samin nun… o kaya harana sa madaling araw.

pero mas higit na masaya tuwing kaarawan ng isa saming magkakapatid, magigising kaming kinakantahan ni tatay ng “brown eyes” at “how beautiful is the morning”.. tapos may blending pa ni nanay at ng kuya ko..kakamiss!

bukas, ika apatnaput-walong kaarawan ni tatay, alam ko hahawak ulit sya ng gitara kahit may videoke naman, dahil alam kong may dalang ala-ala ang pagtugtog nito, mga pangyayaring di matutumbasan ng iba..yong kantahan pag walang kuryente, kantahan sa tabing dagat tuwing hapon at yong pakontest na pauwi ng bahay habang bitbit ang kanya-kanyang dalang gitara.

mahaba pa ang panahon, sa susunod ako naman ang kakanta ng “brown eyes” at “how beautiful is the morning” para kay tatay.