Daily Archives: August 31, 2010

adventure and mis adventure on mt. hibok-hibok

Standard

ang huling totoong mountain climbing adventure ko ay taong 2007 pa, sa mt. hibok-hibok sa Camiguin island, wala sa plano ang pag-akyat isang biglaang desisyon lang ng prof. namin, since andun narin lang kami bakit daw di isama sa pag conquer ang pinakamataas ng parte ng camiguin..inikot namin lahat ng tourist spot, at saan ang kadalasan samin nakasakay habang iniikot eto?..hulaan mo muna..hehehe, nasa topload ng dyip…mga adik lahat.. mas masaya promise! yon nga lang lahat kayo masusunog sa init ng araw.

ang problema, umakyat kami ng walang paghahanda, mahirap sa parte ko, sanay akong maglakad kahit maghapon pero hindi sa lakaran na halos 90 degreess ang terrain, pero dahil mayayabang kami ayon, walang atrasan.

isa sa mga kakalase ko ang nagtanong sa guide namin kung ilang oras ang aabutin pag inakyat, medyo mataas narin kasi more or less around 1,300 meter above sea level. sagot ng guide mga 5 hours daw ang aabutin dahil mga estudyante kami… weeh! nahamon ang mga kasama ko, di kasi alam ng guide na mostly mga halos propesyonal na tag-akyat ng bundok talaga ang mga classmate namin, hindi lahat pero halos kalahati..at dahil nga mga mayayabang na estudyanteng manggugubat, nakipag-pustahan ang mga kasama ko na lahat kami makaka-akyat in less than 3 hours..waaah! ang nasa isip ko,gusto kong sapakin yong mga kasama ko..napressure ako, halos kaming lahat na mga babae, pero sabi nila kaya, ang mga babaeng kasama namin mga lalaki yan, di lang halata! mga pasaway talaga!

ayon! armado ng tig-isang litro ng tubig at pang-agahan, di kami kumain kasi kinapos sa oras, sa tuktok nalang daw kumain, ako may extra na tsokolate, automatic na may dala ako kahit saang bundok pa mapunta.

ang sabi alas kwatro dapat andun na kami sa meeting place pero alas-singko na ng umaga nagsimula sa paglalakad…. unang phase, wala lang, ordinaryong paglalakad, kantahan tawanan at kantyawan kung sinong grupo ang mauunang maka-abot sa tuktok, pero my golly sa kalahati, mga batong malalaki ang nakaharap, di yata mountain climbing ang gagawin namin, rock climbing na eto..hahaha

pero pagdating namin sa pangalawang phase..dalawang babae ang umayaw, ayaw na, pagod na… safe naman daw na dun sila sabi ng guide na dun lang sila maghintay kaya ok lang..tuloy ang grupo..nalagasan kami ng dalawa.. bale tatlumpo’t dalawa kami, sampung babae at dalawampu’t dalawang lalake… di kasama ang guide at prof. namin.

view on the other side of hibok-hibok

sa ikalawang parte..kanya-kanya na kami, sabi nung guide, sariling pace ang susundan, wag magmadali, pero dyos ko po, nakipagpustahan kami, target namin di aabot sa tatlong oras andun lahat…. kanya-kanyang titigan sa mga kasamahan, kahit isa walang magpapatalo, kahit ako ayaw ko ding matalo sa bet.. tuloy ang pag-akyat, medyo foggy at basa na kami.

isa sa nakakainis sa guide pag tinatanong namin if malapit na sasabihin lang five-minutes na lang. binilang ko kung ilang five minutes yon, lampas sampu, pagkatapos sa sampung daliri ko, di ko na binilang, ang sakin lang maabot ang tuktok, pagod na ko, every five minutes humihinto ako para magpahinga.. ang nakakatawa, di ko na mahanap ang mag kasama ko, sinusundan ko lang ang trail at mga boses nila… buti may isa akong naabutan,, nagpapahinga lang din..kaya sya ang kasabay ko pagdating sa tuktok.

pitcher plant on the peak of mt. Hibok-hibok

ayan, pitcher plant yan ang marami sa tuktok tapos black berries na di ko alam kung paano i-describe ang lasa, may tamis na asim at pait na kunti..hehe, tinikman ko, sabi naman kasi ng guide pwede daw kainin, tumitikim nga ako ng dahon, yon pa na may nakakabit na berry sa pangalan..hahahaha

at tungkol sa pustahan, yehaa! panalo kami, pang-lima ako sa mga naakyat, inakyat ko sya ng dalawang oras at sampung minuto.. o ha! ok na yon.. lahat ng nagpatuloy umabot ng less than 3 hours.. wala lang masayang umabot sa taas sa sariling pagsisikap. at wag kalimutang magpasalamat sa taong tumulong at nagbigay ng kamay para maakyat sa mahihirap na parte.

scenic view from white island

lesson learned:

pag-sinabi ng guide na lahat naka hiking shoes, pants, at walang sleeveless, please lang makinig..hahaha, dahil ako pagkatapos umakyat.. punong-puno ng sugat, may excuse lang kasi unexpected ang pag-akyat, alangan namang mag-maong ako, hindi komportable at wala akong dalang hiking shoes… haller! feeling bakasyunista ako at halos lahat ng dala ko short pants lang…at naka tsinelas lang ako..yong ordinaryong tsinelas na pwedeng mabili sa palengke ng tig 35 pesos.

at eto pa, baliw lang ang puno ng sugat na didiretso sa dagat, pero dahil lukring ako, ayon lumusong ako..hahaha, eh! sayang ang white isalnd adventure.. ayon pagkatapak sa dagat, talagang sumigaw,,hahahaha

trivia:

saming mga manggugubat pag may nakita kaming maraming pitcher plant..isa lang ang ibig sabihin nun..maraming mineral deposit sa area..depende lang yon kung saan…sa mt. hibok-hibok, syempre sulfur ang marami, bulkan eh! hehe, at di yon alam nung housemate kong geologist..o ha! iba ang alam nyang plant indicator for heavy mineral deposits, at di ko rin alam yon..wahahahaha

future plans:

aakyatin ang Mt. Apo by 2011, my fingers are crossed sana di mabulilyaso, pero sa ngayon. Mt. Malindang muna by october..excited na ko… syempre ang mga kasama, pareho lang din sa mga naging kasama sa hibok-hibok pero mas kunti at yong totoong close ko.

well, sobrang haba na..kay babayu…. mwuah!

Advertisements