Monthly Archives: February 2011

nagtatanong lang po.

Standard

Sa totoo lang sobrang natuwa ako sa nabasa kong tula ni Ms. N, tungkol sa mga katanungan ng mga bata. May naalala ako, isang batang ako.. totoo, sobrang kulit ko na minsan umaabot sa pag-iyak ng mga tita ko na nagbabantay sakin.

Sisimulan ko raw sa isang tanong tapos iikot na ang susunod na tanong sa nauna nyang sagot.. halimbawa :

“bakit ka naglalaba tita?” sagot- kase mauubusan ako ng damit.

“bakit po mauubusan ng damit?” sagot- kase ginamit ko.

“bakit nyo po ginamit?” sagot- kase kelangan ng tao ang magsuot ng damit.

“bakit po kelangan magdamit ang tao?” sagot- kase hindi magandang tingnan ang tao na walang damit.

“ahh! Bakit po hindi magandang tingnan ang tao pag walang damit?” sagot- ewan ko sayong bata ka.

“ha! Tita galit po ba kayo? Sagot-HINDI.

“ahhh! Bakit po hindi kayo nagagalit? Sagot-_______ (si tita tumahik na)

“tita, bakit po kayo tumahimik?” (si tita naluluha na, di alam pano ako sasagutin)..hahahaha

Totoong nangyare yan, kaya pag may naglalaba akong tita, di na ako pinapaupo sa tabi nya kase malamang di sya matatapos sa paglalaba, restricted ako pag may ginagawa sila.. maiksi lang ang naisulat sa taas, ang totoo kahit buong araw daw akong magtanong walang problema, ang may problema yong sumasagot sa tanong ko.

Kahit naman ngayon matanong parin ako, kaya nga wina-warningan ko ang mga taong pinapahintulutan akong magtanong sa buhay nila kase ang dami kung nauungkat, at napapakwento ko ang mga tahimik dahil sa kadaldalan ko.

Yon nga lang mas madaling magtanong kung bata ka pa, kase sa ngayon, minsan mas mahirap na pag ibinalik sayo ang tanong mo.. hindi naman talaga ako magulong kausap, sinasadya ko lang maging magulo kung ayaw kung sagutin ang tanong na binabato sakin…hehe.

malakas ang tibok ng puso ko

Standard

Medyo matagal narin pala nung huling tumipa ako.. parte na sigoro to ng buhay blogosperyo, minsan sisipagin, minsan aabutan ng katamaran. Totoo pala na trabaho ang istorbo sa pagbablog..hehehe

Madami akong kwento, kelan ba ako nawalan ng kwento yon nga lang hindi pumasok sa isip ko na magpahid ng kung anu-anong anik-anik dito.

Ngayon, malakas ang tibok ng puso ko iniisip ko pa ang mga dahilan nito:

1. Resulta ng ininom kung gamot, sa sobrang taas ng dosage nagpalpitate na ang puso ko. Dahil dun, isinumpa ko ang synthetic drugs.. parang nakakatakot na, mas gusgustuhin ko pang uminom ng mga dahon-dahon lang. Diba lahat naman halos ng gamot naggaling din sa mga halaman?

2. Inlove ako?!? Sa gulo ng lovelife ko baka na-stressed ang puso ko, lagot ka aninipot, bawal ka palang mainlove..hahaha

3. Dala ng stress sa trabaho, imagine for the whole month of January, pati weekends may trabaho kami.. inalila ako ng gobyerno na walang proper compensation, ok lang sana na dagdagan ang trabaho ko tapos dagdag sweldo din, pero wala.. nada.

4. Hmmm, kelangan ko ng magresign?.. pagod na ako promise, di na yata ako Masaya sa trabaho ko, dati ko pa namang sinasabi na ayaw kung makulong sa apat na sulok ng opisina, pero anong nangyari? Nasa opisina ako, hindi ako naging manggugubat para lang di makarating sa gubat.. haller! Ako ang klase ng tao na di dapat kinukulong sa mga trabahong papel at kompyuter ang madalas kaharap.

Pansin ko, pangalawang beses ko palang na ginawa na magreklamo tungkol sa trabaho ko dito. Last year din yon February. Nagsulat pa ako tapos puro reklamo lang, pero yon nga ang benipisyo nito, nailalabas ko yong mga reklamo ko, bahala na ang iba kong babasahin o hindi.

Haays! Magulo akong kausap minsan pero pagdating sa mga bagay tulad ng pamilya, lovelife at trabaho madalas mahabang pag-iisip ang ginagawa ko. Pero ngayon! Naramdaman ko na ang pagod, di na nga sigoro ako bagay dito, walang nang-away sakin, ang bait nga ng lahat, pero andito na yong pakiramdam na kelangan ko nang umalis. May plano na akong umalis pero hindi ako sigorado sa lilipatan dahil una pa lang medyo taliwas sa paninindigan ko.. murahin nyo na ako kase natempt akong lumipat sa mining industry. Pwede akong magpaliwanag pero naisip kong wag nalang, basta personal din ang isa sa mga reason ko.

Isa pa takot din ako baka may iba pang malalim na dahilan ang pagpalpitate ng heart ko. Magpapa-check up lang ako pagdating ng nanay ko next week. Takot ako sa doctor, takot akong malaman na may sakit ako… Hays!, seryoso malakas talaga ang tibok ng puso ko.
Hindi ako namamaalam, pero possible na pag hindi na ako nag-update nagresign na ako sa trabaho ko. May contact no. naman ang mga naging kaibigan ko dito.. txt ko nalang kayo. Nice meeting with you guys! Makakabalik din ako, di ko lang alam kelan. 😀