Monthly Archives: February 2013

Possibilities

Standard

While we are breathing, we always have a never ending chances. We hope, We wish. We look forward in finding real happiness. We build faith to fate that after the darkest moment, after we had pulled down our only choice is to climb up and hold the light.

Slowly we gain respect for and from others. We trust, we share, we create  new roads for our journey, we meet people at the crossroads, some leave marks in our hearts, some becomes dearest, few says goodbye for good. Where ever our path leads us it teaches us lesson, for us to be ready on facing the future challenges.

We fall, we cry but we don’t just stand but we fly and soar high.

We keep memories, valued the simple gestures from special someone. Cherished those special moments that serves as strength when trouble comes.

The weight of possibilities are just balance. It is just a matter of perspective on how we see our life. The world may turns up side down but as long as you believe that everything happens for a reason the world will smile at you or perhaps share some good laughs with you. 🙂

Advertisements

Feb-ibig

Standard

Ang dami ko sanang kwento pero dahil sa sobrang dami nila hindi ko na alam paano sila pagtagpi-tagpiin para mabuo, mula sana kung paano naging makulay ang taon na 2012, sa mga galaan na hindi maikwento,sa pagtambay ng dalawang buwan, sa paglipat ng cebu at kung paano naging paborito ko ngayon ang “September” ni Chris Daughtry. O ha! January at February pero September ang peg sa music ng lola mo. Hahaha! Ang dami-daming kwento pero tuwing haharap ako ng computer, trabaho ang nai-isip ko nasa adjustment period pa kase ang drama ko, 3 months na ako sa bagong trabaho at so far masaya naman, sabi nga the other side of the profession, bago lahat ang mga ginagawa ko, ibang-iba sa two previous jobs ko, ang common denominator lang nang lahat ay forester pa rin position ko at nagpapatanim pa rin ng puno. Pero ibang-iba basta!

Natutuwa na rin ako, mga naging ka-close ko parehong writer at taga ibang division, mga lunch partners ko sila, the usual, ngayon lang sila nakakakilala ng isang propesyonal na manggugubat, amazed na amazed ang mga lola sa mga experience at sa trabaho nang mga manggugubat, sabi ko kase, nagbibilang kami ng linta at alimatik. Bwahahaha! At ako pa rin pinaka-bata sa unit namin, at nag-iisang babae.

Wala daw akong makwento sa lagay na to. Hehe!

Feb-ibig na, pero ayaw ko namang punoin ang blog ko nang kalungkutan at kabiguan, kahit naman madrama ako, nagsasawa din ako sa mga ganyan. Haha! Pano wala munang kwentong pag-i pag-ibig ha! Saka na pag maayos na ang lola mo. Ang tagal kong mag-heal at mag moved on. Nagsasawa na ako. Hahaha!

Anyway, wala namang permanente sa mundo, maraming-marami pa ang magbabago pagdating ng tamang panahon. So paano, ayaw ko ng seryoso kaya gora na lola mo. Bye! Mwuaaaaaah!