world in front of me

Standard

Ang bilis ng panahon. Paisa-isang naging pahina na lang ang mga dati nating ginagawa. Ang sarap lang huminto, magtanong saan na ba ako? saang punto na ba ng pangarap natin ang naabot. Abot kamay na ba o abot tanaw pa lang.

Ayokong huminto, iniiwasan kong umabot sa puntong magtatanong na ko ano at saan ba talaga ako patungo. Pero ito na nga nagtatanong na kaya tinitipa ko na lang. Sigoro napapangiti ka na lang at sasabihing ito na naman sya nagsusulat nang ka-emohan. Haha! ganun talaga my dear ginawa ko ang blog para paminsan-minsan mailabas ang mga tanong ko sa sarili.

Lately, sa gitna ng pressure, deadline at stress sa trabaho umaabot pa rin sa point na hinahanap ko ang dating ako, ngumingiti at kuntento sa paligid ko. The price of chasing our dreams, mga maliliit na bagay kapalit ng pangarap pero sya namang nagpapasaya sa’tin. Wala na akong oras para magpinta, minsan na lang makapagbasa ng libro at kulang ang oras sa pakikipag-usap sa mga kaibigan.

Pero hindi naging boring ang buhay ko, kabaliktaran pa nga ng kaseryosohan ng post na to. Natuto akong mag-enjoy sa gitna ng pagiging hectic ng schedule. Kung dati halos hindi ako napapalabas ngayon baliktad basta may kunting oras gora.

Sigoro dapat kung ipagpasalamat to sa isang tao. Tuwing naaalala ko kung gaano ako kalungkot nung magsimula ulit napapangiti ako. Hindi ko maimagine na umabot din ako sa point na umiiyak at kinukumbinsi ang sarili na magiging ok din ako. Well, ok na yata ako. Ayokong magpaka-chessy pero yes, nahulog ako sa isang tao at sad to say hindi sya para sa akin. At tuwing binabalikan ko ang nangyari hindi ko maisip bakit ako umabot sa ganun. Tao pa pala ako. Haha!

Sigorado na ako, hindi ako manhid tulad ng inaakala ko dati. Salamat sa isang pahina dito nailalabas ko ang nararamdaman ko. Pag binabalikan ko nga ang ilan napapa yuck at ewww ako sa mga sinasabi ko hahaha!. Malamang ganito din ang sasabihin ko sa tinitipa ko ngayon sa susunod na mga taon.

Marami pa rin akong tanong at hindi rin sarado ang pinto para maintindihan ang mga mangyayare basta sa ngayon ok na muna ako kahit unang araw pa lang ng hulyo puno na ang sched ko for the half-month.

Mwuah!. na miss ko to.

Advertisements

2 responses »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s