Category Archives: Uncategorized

Pain of betrayal

Standard

Loving someone also means ready to take the pain when heartache came.
But the most painful thing a person will receive is when someone you love betray you. Hurt you unconsciously or subconsciously because he or she choose his/her happiness.

It’s a stab that puts a hole in your heart. You don’t know if it can be healed or you just let the wounds embrace you. Hoping that someday you’ll be okay.

It hurts so much that all you wanted to do is either laugh or cry. Laugh to hide the pain or just cry your heart out.

list of what if’s…
Being hopeful to little things that you thought can salvage your relationship.
Unnecessary memories,holding on to it even if you already know that nothing will change.

You were a walking zombie. Trying to live a life even if you’re feeling empty inside.

But amidst those pains you were still praying for your healing and to that person who hurt you.

Forgiving is so hard but, the only way is to forgive so you can also forgive yourself and starts to heal.

Advertisements

Heart Beat

Standard

Remember, there is only one heart that will beat for you.
No matter what the situation.
Either you are happy or feeling empty.

Your OWN.

Your heart will beat for you always.
Love yourself.
Know your worth.

At the end of the day
you only have yourself
and GOD.

What makes you happy?

Standard

What makes me happy?

The swaying leaves of the trees outside the office window makes me happy.
The summer breeze that I felt whenever I go outside makes me happy.
The thought of going to my home province makes me happy.
The thought that tomorrow lunch time I would be able to eat home cooked food makes me happy.

Life is simple. My happiness doesn’t cost much.

REPEAT NEVER AGAIN

Standard

Isa pa. Isang beses ulit, patawarin mo. Ganito tayo ‘diba? one more chance, second chance at hanggang sa pang sampung chances pa. Sige magpaka-tanga pa. Sobra na teh!

Nauso pa ang #neveragain, tapos try ulit. Putik! sarap magpakalunod sa sakit!

Minsan humihiling na sana panaginip lang ang lahat. Na sana ‘di sinubukan. Kung pwede lang bumalik para baguhin ang desisyon. Well, tao lang. Mas mabuti ‘to, exciting ang life! halo-halong emosyon.

Hindi daw madalas maintindihan ng ibang tao ang malalim mag-isip. So ‘wag nyo ‘ko intindihin.

to believe

Standard

1

Is it wrong to believe that there’s always goodness in everyone’s heart
Is it wrong to believe that someday this world will be a better place
Is it wrong to stand on what you believe in
or we just find it wrong because we never see what’s meant to live in real world.

Maybe someday,
Somehow,
You will understand what I mean
Perhaps your world is clouded with pain
Perhaps you haven’t seen the beauty of this place that we live in
Perhaps you just forgot to appreciate simple things
or you just choose to close your eyes

and just believed what you think is right

Is it my eyes or your eyes who can’t see
the kindness beneath darkness
the smile within hardship
and the calmness every after storm
am I wrong?

The road less travelled

Standard

Pumili ako ng propesyon na medyo lihis sa karamihan. Propesyon na dati namamata ng ibang estudyante sa unibersidad. Sino ba naman kase ang may gusto na umakyat ng bundok. Imbes na mag-aral para ballpen at naka-upo na lang sa opisina pagka-gradwyt e, halaman at putik ang nakakasalamuha. Imbes na nakikipagbeso-beso sa mga naka-long sleeve at necktie e mga kamay na magaspang ng mga magsasakang nagtatrabaho sa bukid ang nakaka-daupang palad.

Bakit nga ba tayo nakulong sa ideya na ang katumbas ng tagumpay ay ang pagtatrabaho na computer at ballpen lamang ang hinahawakan? Na nakaupo sa lugar na may aircon at nasa gitna ng urbanidad.

Nasabi ko sa sarili ko “masuwetre ka dahil namulat ka sa reyalidad, na hindi mo dapat ikahiya ang napili mong larangan”. Pero naiintindihan ba ako nang mga kabataan ngayon o ng karamihan?

Nagtatrabaho ako sa larangan na tinatawag na “Developmental work” pero nasa context nang “environmental protection and conservation” na may kasamang “humanitarian response”.

Dati sabi nila bakit mo pinili ang kursong yan? wala kang trabahong makikita, walang pera dyan. Pera-pera lang talaga ang labanan kapag pinag-uusapan ang tagumpay.

Paano nga ba natin susukatin ang tagumpay? base ba sa figure ng numero sa payslip mo o sa mga ngiti at pasasalamat na natatanggap mo. Hindi ko sinasabing maliit ang sweldo namin, pero hindi din sya kalakihan tulad ng mga nasa corporate. Pero alam mo ano ang lamang namin? yong mga sincere na pasasalamat at ngiti na pinapabaon sayo at the end of the day nang mga taong nasa komunidad na nabigyan nyo ng bagong pag-asa para makabangon at makatayo sa kanilang mga paa.

Mahirap i-explain bakit ko pinili ang daan na lihis sa karamihan, madalas napapatanong din ako kung bakit basta ang alam ko magaan sa loob ang paglalakad kapag naibalik mo sa mga tao ang kahalagahan nila at may lugar sila sa mundo kahit sino at ano man ang meron sila.

P.S
Isa akong manggugubat (lady forester daw sabi nila) pero kalahati ng trabaho ko nasa community organizing at humanitarian response.

Kung madali lang sanang mag explain

Standard

“Oist! Bakit mag-isa ka lang?” tanong ng isang officemate sa kalsada habang papauwi.

Nasabi ko lang na may kanya-kanya kaming lakad. Pero ang totoo di ko alam saan nga ba yong mga tinuring kong kaibigan sa trabaho. Umalis lang ako ng opisina, hindi nagpaalam. Basta gusto ko lang umuwi. Mag-isip ng malalim.

Naalala ko ganito ako bawat dumarating yong time na alam ko madadagdagan na naman ang edad ko. Kada taon ganito nangyayari. Hindi ko alam if nagpa-panic ako na lumampas sa kalendaryo o normal lang talaga ang magmumuni-muni. Magtanong ano ba ginawa ko sa buhay ko. Tama ba ang mga desisyon na ginawa?

Masarap din minsan kausapin nang masinsinan ang sarili, kahit na bawat tanong ‘di ko naman mabigyan ng sagot.

Pagod na ba ako? Dapat ko bang i-kwento na magulo ang utak ko.

Trabaho na lang ang kinakapitan ko para masabing okey pa ako.

Pero di ko rin ma-explain bakit balisa ako. Pakiramdam ko, reminder to ni friend sa itaas na sya ang kausapin ko. Na tama na muna, simple lang ang mundo bakit ko pa pinapakumplikado. Natatawa ako, simple lng pala sagot sa kaguluhan ng utak ko.

SYA. 🙂